Het is ook geen trapje dat je tree voor tree oploopt tot je 'klaar' bent. Rouw is de rauwe, vaak absurde werkelijkheid die overblijft als iemand die je liefhebt er niet meer is. Het is een touw waarin de draden van gemis, liefde, humor en pijn onlosmakelijk met elkaar verweven zijn.
Ik ben David. Met 15 jaar ervaring in de uitvaartwereld als moderator en begeleider, weet ik dat de dood niet alleen maar zwart is. Ik heb de lach gehoord in de ziekenhuisgangen en de middelvinger gezien op de foto bij de kist. Ik schrik niet van jouw donkerste gedachten, je stilte of je slappe lach.
Ik ben hier niet om je te 'fixen', maar om de chaos te vertalen.
Veel mensen vragen zich af: "Heb ik dit wel echt nodig? Ik red het toch wel alleen?" Natuurlijk red je het. Mensen zijn ongelooflijk veerkrachtig. Maar soms zit het touw zo strak in de knoop dat je er zelf even niet meer bij komt.
Je hoeft het niet alleen te doen als:
De wereld doordraait, maar jij stilstaat: De uitvaart is voorbij, de bloemen zijn verwelkt en iedereen gaat verder, terwijl jij je afvraagt hoe je de dag door moet komen.
Je de 'ondertiteling' mist: Je voelt van alles in je lijf (die brok in je keel, die druk op je borst), maar je kunt er geen woorden aan geven.
De rouw 'onerkend' voelt: Je verlies wordt door de buitenwereld niet volledig gezien (een ex-partner, een ongeboren kind, een moeizame relatie), waardoor je je eenzaam voelt in je verdriet.
Je vastloopt in de patronen van je familie: Je merkt dat je lasten draagt die eigenlijk niet van jou zijn, of dat je je groot houdt voor de rest terwijl je zelf verdrinkt.
Je simpelweg iemand nodig hebt die niet schrikt: Iemand die naast je loopt zonder oordeel, zonder haast en die begrijpt dat een grapje op z'n tijd de nodige zuurstof geeft.
Mijn begeleiding vindt niet plaats in een kille praktijkruimte. We spreken af bij jou aan de keukentafel met een kop koffie (en misschien de favoriete lekkernij van degene die je mist) of we trekken de wandelschoenen aan voor een goed gesprek in de buitenlucht.
Geen zweverige praatjes, maar de nuchtere waarheid over verlies.