Rouw laat zich niet dwingen in een uurtje op een kantoorstoel. Daarom ziet mijn begeleiding er anders uit. We werken op de plekken waar het leven, en het gemis, zich afspeelt: buiten in de natuur of bij jou aan de vertrouwde keukentafel.
Mijn werkwijze is gebaseerd op drie pijlers die je helpen om weer grip te krijgen op je eigen verhaal.
We spreken af in een bos of natuurgebied bij jou in de buurt, of ik kom bij je thuis.
Buiten: Naast elkaar lopen praat vaak makkelijker dan tegenover elkaar zitten. De beweging in je lijf brengt vaak ook de beweging in je hoofd op gang. We gebruiken wat we onderweg tegenkomen.
Binnen: De plek waar de herinneringen tastbaar zijn. We drinken koffie, we eten, als je dat wilt, de favoriete lekkernij van degene die je mist en we laten de wereld even voor wat hij is.
Rouw voel je vaak fysiek: een brok in je keel, een knoop in je maag of een constante onrust. In de overlevingsstand zijn we geneigd deze signalen weg te drukken, maar als 'tolk' help ik je om er even naar te luisteren.
Wat probeert je lichaam je te vertellen? Door zonder oordeel te kijken naar wat er nu feitelijk gebeurt in je lijf, ontstaat er vaak al een eerste beetje ruimte. Het haalt de paniek uit de emotie. Dat is mindfulness met beide benen op de grond: aanwezig zijn bij wat er is, ook als het pijn doet.
Verlies raakt niet alleen jou, maar je hele omgeving. Een familie is als een mobiel die boven een kinderbedje hangt: als er één poppetje wordt weggehaald, begint de rest te tollen om een nieuw evenwicht te vinden.
In onze gesprekken kijken we naar die onderlinge lijnen. Niet door ingewikkelde therapie, maar door de situatie simpelweg in kaart te brengen:
Wie draagt wat? Soms merk je dat je je groot houdt voor een ander of dat je een rol probeert te vervullen die niet bij je past.
De onzichtbare lijnen: We kijken naar hoe de verhoudingen zijn veranderd en waar jij nu staat in het geheel. Soms helpt het om dit visueel te maken door een paar voorwerpen op tafel te schuiven of op het bospad aan te wijzen. Het herkennen van je eigen plek geeft vaak de broodnodige lucht om weer vrijer te kunnen ademhalen.
Ik heb geen 10-stappenplan dat voor iedereen hetzelfde is. Jouw rouw is uniek en laat zich niet in een hokje plaatsen. Wel bied ik je:
Presentie: Ik ben er met mijn volle aandacht en ik schrik niet van jouw rauwe werkelijkheid.
Eerlijkheid: Ik noem de dingen bij hun naam. Ook de lastige of absurde kanten van verlies.
Veiligheid: Alles mag op tafel: de liefde, de boosheid, de schuldgevoelens en de zwarte humor.
Je hoeft bij mij niet 'goed' te rouwen. Je hoeft er alleen maar te zijn.